Yindi is echt onze kleine muis.... Haar naam betekent welkom/gewenst in het Thai, dus eigenlijk is het de Thaise variant van Desiree.. En gewenst was ze!! Meteen toen ik deze naam hoorde, wist ik dat DAT de naam van ons kitten zou worden; deze stond bovenaan de lijst!

Haar karakter verschilt hemelsbreed van dat van Lana: zij is uiterst intelligent en heel gevoelig. Ze wil niks liever dan in het centrum van onze aandacht staan, en liefde ontvangen van degene die zij ook lief heeft. Ze is tot in het diepst van haar zieltje gekwetst wanneer we haar even zeggen dat ze iets niet mag, of wanneer we even geen aandacht aan haar kunnen besteden op het moment dat zij dat heel graag zou hebben. Ze is altijd in de buurt van haar favoriete personen te vinden: ligt ze niet bovenop mij of mijn man, dan heeft ze haar armpjes om haar zusje heen geslagen en laat ze zich heerlijk door haar vertroetelen. Ze "praat" heel veel, en heeft een heel scala aan geluidjes waarmee ze haar stemming aan mij kenbaar maakt. Ze komt dan ook altijd zo ongeveer met tromgeroffel aankondigen dat ze bij je wil komen liggen, terwijl haar zusje bovenop je belandt zonder dat je er erg in hebt.

Ruw spelen -de grote hobby van haar zus- vindt ze afschuwelijk. Ik had dit al heel gauw in de gaten, maar de mensen die dit niet meteen doorhadden zijn afgestraft met een katje dat dagenlang voor ze wegrende, hoeveel spijt ze er ook van hadden. Knuffelen, dat is wat ze wil, en niks anders!!

Yindi kiest hiervoor echt haar mensen uit: wanneer ze besluit om je lief te vinden, dan vindt ze je ook ECHT lief en dan toont ze dat in alle hevigheid. Met ons spelen vindt ze alleen maar leuk als we haar favoriete stokje met leren lintjes eraan uit de kast halen; dan is ze er als de kippen bij!! Yindi kan alle schuifdeuren (en daar hebben we er nogal wat van hier in huis..) open maken, en ze doet de andere meisjes hier dan ook regelmatig een plezier mee. Wanneer ik even wat langer weg geweest ben staan alle deuren in huis wagenwijd open, en ligt iedereen (behalve Yindi!!) heerlijk op het linnen te slapen!

Verder is ze het perfekte knuffeltje.....

Wanneer ze ergens opgerold ligt te slapen, lijkt ze

echt op een kitten, zo tenger is ze. Net als Lana

is zij een seal-point poesje, waardoor de koudste delen

van haar lichaam donkerder bruin gekleurd zijn dan

de rest, deze points zijn bijna zwart.

Bij haar is dat verschil heel groot, ze is creme van

kleur en heeft daarbij bijna-zwarte points; de ideale

kleur voor een seal-pointje dus. Qua snoetje en het

tengere postuur lijkt ze heel veel op haar mamma,

Philou. Een lief klein popje dus..

Yindi vond het heerlijk om de

eerste weken na de geboorte

van de kleintjes van Laan volledig

 mee te moederen met haar zus.

We hebben dan ook het besluit

genomen haar heel snel na de

 zwangerschap van Lana te laten

 dekken. Op 9 oktober 2008 is zij

mamma geworden van 5 kleine

mannekes, en ze heeft het

er maar wát druk mee gehad!!

De kleintjes zijn in januari 2009 naar hun nieuwe gezinnen gegaan.

Dit nestje heeft alles in overtreffende trap geboden...

Na een zeer moeilijke start, veroorzaakt door een keizersnede die

veel complicaties kende, heeft Yindi het eigenlijk 4 maanden lang

heel zwaar gehad. De kleintjes zijn als flesbabietjes opgegroeid,

en daardoor de liefst mogelijke kittens geworden.

Toen ze 5 weken oud waren heeft Yindi alsnog haar taken

overgenomen, en ze heeft ze tot hun vertrek hier met

veel overgave gevoed. Stil genot....

Zelfs Joey, die midden in deze turbulente periode

hier in huis kwam wonen, werd door haar liefdevol

als baby ontvangen, en kreeg alle aandacht

die hij zich maar zou kunnen wensen van haar.

Hij en Yindi hebben nu een heel bijzondere band hierdoor.

Op een leeftijd van de kittens van 8 weken is er hier in huis

een verschrikkelijk ongeluk gebeurd, en onze kleine eerste jongen,

Milan, is hierbij om het leven gekomen. Zelden heb ik zo'n

verdriet gekend als gedurende de weken na zijn overlijden.

Tegen de tijd dat de jochies geplaatst werden was ik

totaal verliefd op allemaal, maar mijn kleine Maylo

steeg hier nog een stap bovenuit. Ik noem hem tot de

dag van vandaag mijn grootste liefde van mijn leven,

op mijn man en dochtertje na natuurlijk.

En dat is niet overdreven, hij was mijn schaduw

hier in huis.

Iedereen heeft een goed thuis gevonden,

en dat voelt goed, heel goed.

Echter, Yindi.....

Na het vertrek van de kleintjes werd zij voor het eerst weer krols,

en tegelijkertijd heel, heel erg ziek. Uiteindelijk hebben we het besluit

genomen, uit liefde voor onze kleine muis en uit angst

om ook haar te verliezen, om haar nooit meerzwanger te laten worden.

Zij is dan ook 3 weken na het vertrek

van de kleintjes gesteriliseerd, zodat ze verder een heerlijk

rustig leventje zal kunnen leiden zonder hormonale schommelingen.

Voor mij is het het belangrijkste dat zij bij ons kan blijven,

dat we haar in ieder geval niet kwijt zijn.

Ik ben hier dan ook heel dankbaar voor.

Tegelijkertijd besef ik heel goed dat er nu dus geen vervolg

zal komen op de meest bijzondere wezentjes

die heel even mijn leven gedeeld hebben,

maar voor altijd in mijn hart hun plaatsje zullen kennen....

Bedankt lieve schat, voor deze wondertjes.

Geniet nu maar, je hebt t verdiend.